aralık 17
Kuzeye gitmek…
Sadece Kuzeye gitmek değildir. Hele de bir güneyliysen; güneşle büyümüşsen!
Ey güneyli! Sanadır bu birkaç satırım! Belki bilmezsin ama ; o, bu değil; güneştir senin en iyi arkadaşın! Annenin seni ona emanet ettiği, sokağa onunla çıkmana izin verdiği, o yorulunca eve dönme vaktinizin geldiği.
Şimdi güneyden ve güneşten çok uzakta; New York’a giderken… Bir tren eşlik ediyor yolculuğuma ve de başarıp satırlarıma… Aslında ben bana çok şey öğreten tren yolculuğuma kelimeleşme amacındaydım,lakin sabah gözümü açıp dört bir yanda gördüğüm beyazlık… Dur, dedi. Ben de varım.. Onun da eşlik etmesi şimdi yolculuğuma, kendinden emin bir şekilde satırlarıma..
Ben, tren yolculuğu, kar ve New York! (; Ki Chicago’nun kokusu hala tenimdeyken! :p Nedir bu! Yok,öle şans falan değil başlı başına. Bana sadece şanslısın deme; üzülürüm! Sanki hiçbir şeyi hakketmemiş de her şey tesadüf olmuş gibi… Bu, bu başka bir şey! Farklı farklı romanların,hikayelerin ve hatta masalların farklı sayfalarını ard arda yaşamak gibi bu.. Bir başkası olup, kendi hikayeni izlemek gibi kuşbakışı! Ve de hiç bıkmadan! Evet evet, gerçek Gokce olup; tüm yetkiyi diğer Gokce’ye verip bir kenara çekilip onun hikayesini izlemek gibi! Ya bu Platon’un yok duyular evreni, yok idealar evreni saçmalığı gibi mi oldu yoksa(: ? Yeryüzündeki Gokce, aslında idealar dünyasındaki Gokce ideasının bir yansımasıdır! Hahhaa! Her neyse; anlatılmak istenen şudur ki, ben mutluyum benle,kardeş!(; Hata yaptığında ona kızan başka bir Gokce var! Mutluluğunda onunla mutlu olan, huzuru ve gururu paylaşan! Ben ve Gokce:)
Şimdi değişirken enlemler, kuzeye giderken, mutluluktan sebep gevezeyken,eksik mi biri? Biri!? Vay be, bu soruyu hiç bu kadar sesli sormamıştım ;) Cevabın evetliğini hiç bu kadar kabul etmemiştim;) Evet,biri eksik,belki de! (; Her yolculuktan sonra , birine ihtiyacım olup olmadığımı vurgulamamın, o kadar valiz taşıyıp omuzlarımda beliren ağrılarla bir bağlantısı var mı acaba!? (; Evet evet, biri olsa valizlerin ucundan tutsa ,benim de yüküm hafiflese(!), fena olmaz, he!
Sayın Ergin, kendinize bir kulaklık almamın vakti geldi de geçiyor. İnsanlar sizin dinlediğiniz müzikleri dinlemek zorunda değiller,bilmem farkında mısınız! Herkesin kulağında kulaklık var,nasıl olsa duymazlar demekle de 5 yaşındaki bir çocuğun bencilliğini sergilemektesiniz,bu nasıl bir mantıktır,hiç hoş değil… (gerçekten hoş değil); inatla hatırlatırım ki kulaklık almanızın vakti geldi de geçmekte! (Kesinlikle)
Kesinlikle, kesinlik de, şu ray sesinden ben bile duyamazken, insanların nasıl ve ne derece duyduğunu da sorgulamaktayım! (;
Ha söylemeyi unuttum, dün Chicago’dan dönerken yanımda oturan genç bir adam vardı, gramerime dikkat etmeyecek kadar genç evet:) haha;) Defterini çıkarıp bir şeyler yazmaya koyuldu ciddiyetle ;güldüm içimden! Kendimi hatırladım(: Bir şeyler mi yazıyorsunuz,dedim. Evet,dedi,yapmakta olduğu işe ilgimi anlayarak.
-Ben de sıklıkla yaparım, çok sevdiğim bir şey. Birazdan ben de yazacağım belki,dedim.
-Gerçekten mi! Chicago hakkında yazacaksın değil mi,diye sordu.
O an anladım onun,senin benim gibi bir “yazan” değil; bir yazar olduğunu;çünkü biliyordu herkesin en son sevgilisine yazacağını!
Laf lafı açtı..Onu dinledikçe,benden daha manyak olduğunu anladım(; Ben, Memphis’ten New York’a trenle gitmenin akla yatkınlığını sorgularken;ama akla yatkınsızlığını yapmayı severken ve seçerken; genç yazar, California’dan, yani Amerika’nın bir ucundan, New York’a,bir diğer uca, trenle gitmeyi seçmişti. 3-4 gün sürer yani. İzmir-Erzurum(: Akla getir bi’..Düşün kaç katı!
Çok şaşırdım ve neden diye sordum;ben o kadarını yapamazdım. Çünkü dedi(İngilizce’den, güzel Türkçe’mle Türkçe’ye çevirimle..heheeheh), şehirlerde var olduğunu düşündüğümüz hikayeler, aslında şehirlerin arasında gizlidir…Onlarla beraber yazıyorum dedi,şehirlerin arasında saklı kalan hikayelerle.Eşlik ediyorlar bana..” O an, sustum ve kendimi daha çok sevdim.Şehirlerde var olduğunu sandığımız hikayelerin,şehirler arasında gizlenmesi aslında!! Ben, bu cümlenin bir yerlerindeyim! Ben, varım bu cümlede!Evet,evet varım!
Hadi Türkiye’den yola koyulup, trenle Rusya’ya gidelim arkadaş(: Haahahaha:) Çürürüz yollarda he!(;
-Ömrü yollarda çürüdü.
-Kamyon şöförü müydü? diye sorarlar ardımızdan hahhaah(:
4 saat sonra New York!
Keseyim de sesimi uyuyayım biraz(;
Öpüldünüz,ada halkı(;
gokce’09
Chicago- New York arası
No comments:
Post a Comment